Τι κάνει καλό δώρο; – Γιατρός αρώματα

Πήγαμε στο γραφείο αυτή την εβδομάδα και ζητήσαμε από όλους να θυμούνται ένα μεγάλο δώρο που κάποτε έλαβαν. Πριν μοιραστούμε, θα θέλαμε να πάρετε ένα δευτερόλεπτο για να σκεφτείτε ένα δώρο που σήμαινε πολλά για εσάς…

Ήταν κάτι που συνδέεται με αγαπημένες αναμνήσεις; Κάτι που σου έδωσε μια αξέχαστη εμπειρία; Αυτοί είναι μερικοί από τους συνδέσμους που μπορέσαμε να κάνουμε σε όλες τις απαντήσεις που λάβαμε. Φαίνεται ότι δεν είχε σημασία αν το δώρο ήταν υλικό ή βιωματικό, είτε ήταν μεγάλο είτε μικρό, πλούσιο και ακριβό ή εξαιρετικά προσιτό, ήταν το συναίσθημα πίσω από αυτό, και οι μνήμες που δημιουργήθηκαν με αυτό.

Ας πάμε με την Βιολέτα, τον διευθυντή πωλήσεων και μάρκετινγκ. Το πιο στοργές χάρισμά της, μας είπε, ήταν η βέρα της γιαγιάς της. Για πολλά, πολλά χρόνια η γιαγιά της της είπε “αυτό το δαχτυλίδι είναι δικό σου” αλλά δεν ήταν μέχρι που πέθανε ότι έπρεπε να βάλει το δαχτυλίδι στο χέρι της. “Δεν ήταν για να πάρει ένα χρυσό δαχτυλίδι σε όλα” λέει, “ήταν να κρατήσει τη γιαγιά μου κοντά μου και να είναι σε θέση να κοιτάξει το χέρι μου και να τη θυμόμαστε.” Πρόσθεσε ότι οι τρεις κόρες της έχουν τώρα όλα ένα δαχτυλίδι που ξέρουν ότι θα είναι δικό τους μια μέρα, συμπεριλαμβανομένου και εκείνου.

Η Τίνα, η ειδικός των εμπορικών πωλήσεων, θυμήθηκε ότι πήρε ένα ποδήλατο όταν ήταν επτά χρονών. Το θυμάται στοργικά γιατί το ταξίδεψε μόνο όταν επισκέφτηκε τους παππούδες της στην ύπαιθρο, όπου κρατούσε το ποδήλατο. Μεγαλώνοντας στην πόλη του Μπουένος Άιρες, δεν μπορούσε να το καβαλήσει με ασφάλεια σε τόσο μικρή ηλικία. Έτσι γι ‘ αυτήν, δεν ήταν μόνο για το ποδήλατο, ήταν για το γεγονός ότι της έφερε μια μοναδική εμπειρία σε ένα ιδιαίτερο μέρος. Μέχρι σήμερα, το ποδήλατο της με τους παππούδες της είναι μια από τις “πιο πολύτιμες αναμνήσεις από την παιδική ηλικία”.

Ο Μαρτσέλο, ο γιατρός που είναι επικεφαλής, έχει μια πολύ ανόητη ιστορία. Θυμάται ότι ήταν πέντε χρονών και πήρε λίγο χώρο για το δωμάτιό του. Όχι μόνο θυμάται να το παίρνει, αμέσως το χτίζει, και παίζοντας σε αυτό όλη την ημέρα, αλλά επίσης θυμάται να κοιμάται σε αυτό. Η οικογένειά του, όμως, δεν ήξερε που είχε πάει ο Μαρτσέλο! “Ξόδεψαν μερικές ώρες ψάχνοντας για μένα και καλώντας το όνομά μου στους δρόμους νομίζοντας ότι ίσως θα το είχα σκάσει ενώ ήμουν εντελώς ανίδεων και απλά σε ένα βαθύ λήθαργο.” Τώρα είναι μια ιστορία που ξανακοιτάζει και γελάει, αλλά ο Μαρτσέλο θυμάται ακόμα τον ενθουσιασμό και τη χαρά στο κυριολεκτικό σημείο της εξάντλησης. Μέχρι σήμερα, δεν πιστεύει ότι ήταν ποτέ τόσο ενθουσιασμένος για κάποιο δώρο.

Έχεις πάρει ποτέ ένα δώρο που ουσιαστικά άλλαξε την κοσμοθεωρία σου; Ο ροάντο, ο Διευθύνων Σύμβουλος μας, ξέρει. Και αυτός ήταν αρκετά νέος… περίπου πέντε ή έξι. Ήταν άρρωστος στο κρεβάτι, αλλά τα πνεύματα του σηκώθηκαν επειδή κάποιος του είπε ότι η γιαγιά του θα σταματούσε να του φέρει μια υδρόγειο, όπου θα μπορούσε να δει όλο τον κόσμο. Ήταν εκστασιασμένος… “Η Ολόκληρο Κόσμο? Ακόμα και γιαγιάδες σπίτι!;» ρώτησε. Νόμιζε ότι ήταν εκτός αυτού του κόσμου, απλά μαγικός. Αν και ήταν ελαφρώς απογοητευμένος που είδε τι ήταν πραγματικά μια υδρόγειο, ήταν ακόμα γοητευμένος από την ιδέα να είναι σε θέση να δει ολόκληρο τον πλανήτη και πέρασε πολλές ώρες στη συνέχεια μελετώντας το και φαντάζονται τι συνέβαινε σε όλα τα διάφορα μέρη του κόσμου. Επιπλέον, η πρόβλεψη του δώρου μόνο τον βοήθησε να νιώσει καλύτερα όταν ήταν άρρωστος.

Ο Ροδόλφο, ο στρατηγικός μας σύμβουλος, μας λέει ότι το καλύτερο δώρο που είχε ποτέ ήταν ένα βιβλίο. Αν και κατέληξε να είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Ήταν ένα βιβλίο που περιέγραψε τις καλύτερες στρατηγικές για να βάλεις τα παιδιά στο κρεβάτι με το όνομα “Duérmete Niño”, το οποίο λέει “εργάστηκε υπέροχα με τα παιδιά μου και τους έκανε μεγάλη ανεξάρτητους κοιμώμενοι,” αφήνοντας περισσότερο χώρο για να δημιουργήσει θερμές αναμνήσεις με τα παιδιά του κατά τη διάρκεια των ωρών που ξυπνούν , και δεν πρέπει να τρομάζει το τελετουργικό ύπνου, το οποίο μπορεί να είναι τόσο φορολογεί διαφορετικά!

Ο συντονιστής των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, η Εμίλια, θυμάται να παίρνει ένα μηχάνημα ζυμαρικών για γενέθλια μερικά χρόνια πίσω. Μέχρι σήμερα, ακόμα φέρνει μαζί την οικογένεια και τους φίλους της. Της άρεσε πάντα το μαγείρεμα, αλλά το να φτιάχνεις φρέσκα ζυμαρικά είναι “σε άλλο επίπεδο επειδή είναι ένα τόσο ιδιαίτερο πράγμα που πρέπει να κάνεις για κάποιον και ο καθένας το λατρεύει!” λέει. Ναι το δώρο ήταν φοβερό και τη βοηθά να κάνει μεγάλο φαγητό, αλλά το πιο σημαντικό μέρος είναι να καθόμαστε γύρω από ένα ζεστό μπολ σπιτικά λιγκουίνι για να απολαύσουμε με ανθρώπους που αγαπά–μερικές από αυτές τις νύχτες ζυμαρικών είναι οι καλύτερες αναμνήσεις που έχει κάνει από τότε που το πήρε.

Και τότε, υπάρχουν και φορές που πραγματικά απλά Χρειάζεται Κάτι. Για την Αϊλίν, τη διευθύντρια επιχειρήσεων, ότι κάτι ήταν ένα μασάζ. Όταν η φίλη της της έδωσε μια δωροκάρτα σε ένα ινστιτούτο μασάζ, αισθάνθηκε και τα δύο πραγματικά πολύ ενθουσιασμένα. Αν και αυτή η εμπειρία ήταν μια μόνο φορά, δεν ήταν για να πάρει ένα μασάζ απαραίτητα, “ήταν για την αίσθηση του να φροντίζουν και τη μνήμη ενός ορθά χρονομετρημένο, χαλαρωτικό μασάζ.” Περιέργως, οι γιορτές μπορούν να είναι αγχωτικές, οπότε γιατί να μην εξασφαλίσουμε ότι οι άνθρωποι δίνουν στον εαυτό τους το χρόνο να κάνουν λίγη αυτοφροντίδα;

Όταν σκέφτεσαι να δώσεις δώρα, μην αγοράζεις τυφλά κάποια υλικά πράγματα. Σκέψου τον τρόπο που θα ξανασκεφτούν την ημέρα που θα το έχουν. Σκέψου τις αναμνήσεις που θα κάνουν με το χάρισμά τους. Τότε θα ξέρεις αν είναι ένα πραγματικά ξεχωριστό δώρο.