Αιθέρια έλαια και το έντερο Μικρομίκωμα

Χωρίς κότσια, χωρίς δόξα: ο αντίκτυπος των αιθέριων ελαίων στο έντερο Μικρομίκωμα

Ο καθένας μιλάει γι ‘ αυτό, όλοι κάνουν το γιαούρτι, όλοι κάνουν τα προβιοτικά σαν να εξαρτάται η ζωή τους από αυτό. Και κατά κάποιο τρόπο… το κάνουν.

Τρισεκατομμύρια μικροοργανισμών κάνουν τα σπίτια τους στο σώμα μας, και βασικά διοικήσουν το μέρος. Τα μικρόβια έχουν τα χέρια τους σε σχεδόν κάθε πτυχή της ανθρώπινης φυσιολογίας: ρύθμιση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού, απορρόφηση θρεπτικών συστατικών και μεταβολισμός, παραγωγή νευροδιαβιβαστών, συναισθήματα και λήψη αποφάσεων.¹ Επηρεάζουν ακόμα και τα βασικά γνωρίσματα της προσωπικότητας, όπως η ευσυνειδησία.²

Με μια λέξη, η υγεία μας εξαρτάται από την υγεία του μικροείδους μας. Η μειωμένη βιοποικιλότητα και οι μεταβολές της σύνθεσης των μικροβιόκοσμου του εντέρου και του δέρματος έχουν συνδεθεί με χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη, της παχυσαρκίας, της κατάθλιψης, της ατοπικής ευαισθητοποίησης (άσθμα, γύρη, τροφικές αλλεργίες), αυτοάνοσης νόσου (πολλαπλοί διαβήτη τύπου 1) και φλεγμονώδη νόσο του εντέρου (νόσος του Κρον και ελκώδης κολίτιδα). Αν μπλέξεις με τα μικρόβια, θα τα βάλεις μαζί μας.

Υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι ο κίνδυνος για πολλές από αυτές τις ασθένειες έχει προγραμματιστεί νωρίς στη ζωή. Είναι ένα κρίσιμο αναπτυξιακό παράθυρο, κατά τη γέννηση και λίγο μετά, όταν ο μικροβιολογικός δημιουργείται. Ένα υγιές και ποικιλόμορφο μικρομικροβιό διδάσκει το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα πώς να λειτουργεί σωστά, το πλήθος των παθογόνων, μας βοηθά να απορροφήσουμε θρεπτικά συστατικά, και μας υποστηρίζει στην αποτοξίνωση επιβλαβών χημικών ουσιών από τον έξω κόσμο. Από την άλλη πλευρά, ένα μη ισορροπημένο μικροβιο που περνά από τον γονέα, ή ακόμη και ένα ανθεκτικό που καθαρίζεται με απορρυπαντικά μετά την παράδοση ή εξαλείφεται από αντιβιοτικά, μπορεί να μας δημιουργήσει για μια ζωή φλεγμονής.

Είτε μας αρέσει είτε όχι, τα μικρόβια είναι σε συνεργασία με το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Εδώ είναι το γιατί:

Πριν από την αστικοποίηση και την άνοδο της τσιμεντένια ζούγκλα, οι άνθρωποι περνούσαν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους σε εξωτερικούς χώρους. Οι πρόγονοί μας συχνά συνανατελούν με παλιούς φίλους – σχολιωτικούς οργανισμούς, βακτήρια προερχόμενα από το χώμα, και ανθρώπινα-προσαρμοσμένα βακτήρια του εντέρου που ζουν ως σπόροι στο περιβάλλον – μαζί με μερικούς διδιούς χαρακτήρες: παθογόνα που συνδέονται με τις «παλαιές λοιμώξεις» των ανθρώπινων πληθυσμούς κυνηγών-συλλεκτών.

Κατά τη διάρκεια της εξελικτικής ιστορίας, τα σχόλια ανέπτυξαν μια σχέση με το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα. έμαθαν να ζουν στο σώμα χωρίς να αφανιστεί από τις άμυνες του ξενιστή. Τα μικρόβια διατηρούνται ζωντανά με την επικοινωνία και την αλλαγή της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος. Μιλούν με το ανοσοποιητικό μας σύστημα, το μυαλό μας, ολόκληρο το σώμα μας μιμούμενοι ανθρώπινα αντιγόνα και δημιουργώντας μεταβολίτες που ρυθμίζουν τις σηματοδοτικές οδούς υποδοχής.³

Η άνοδος των φλεγμονωδών ασθενειών στη σύγχρονη ζωή αποδίδεται όλο και περισσότερο στο γεγονός ότι δεν περνάμε πολύ χρόνο με τους παλιούς μας φίλους πια. Χωρίς φυσιολογική έκθεση σε αυτά τα μικρόβια, το ανοσοποιητικό μας σύστημα δεν ξέρει να αναπτύσσεται με υγιή τρόπο. Αντιδρούν υπερβολικά στα πάντα και καταλήγουν με χρόνια φλεγμονή, και όλες τις ανεξέλεγκτες μη μεταδοτικές ασθένειες της σύγχρονης ζωής.

Αυτή η θεωρία της χρόνιας ευρείας εξάπλωσης φλεγμονής είναι γνωστή ως η “παλιοί φίλοι” ή “υγιεινή” υπόθεση. Για να το θέσω απλά, πλένουμε πάρα πολύ, το παρακάνουμε με τα αντιβιοτικά, και δεν περνάμε αρκετό χρόνο στη φύση. Αυτή η θεωρία συνδέεται με την “υπόθεση της βιοποικιλότητας”, την ιδέα ότι τα ποικίλα φυσικά συστήματα είναι ισχυρά φυσικά συστήματα. Είναι μια επιτακτική ιδέα: οι ερευνητές ανακάλυψαν πρόσφατα ευρήματα ότι η μικροβιακή βιοποικιλότητα είναι το κλειδί για την ανθρώπινη υγεία. Η ποικιλομορφία στο μακροοικονομικό ή μικρο επίπεδο, είτε σε τροπικό τροπικό δάσος είτε στο ανθρώπινο έντερο, συνδέεται με την υγεία και την ευεξία αυτού του οικοσυστήματος. Αντιστρόφως, η απώλεια της βιοποικιλότητας στο ανθρώπινο μικροβιοειδή συνοδεύεται από δερματικές παθήσεις, μεταβολικό σύνδρομο και φλεγμονή.⁴

Η σχέση μας με τους μικροοργανισμούς είναι κάτι περισσότερο από βαθύ δέρμα. Πιθανότατα έχετε ακούσει την στατιστική ότι υπάρχουν 10 φορές περισσότερα βακτήρια στο σώμα μας, καθώς υπάρχουν ανθρώπινα κύτταρα. Είναι ένας πρόσφατα αποκομένος μύθος. Υπάρχει περισσότερο σαν 60-40% από μικρόβιο σε ανθρώπινο κύτταρο.⁵ Αλλά αυτό δεν είναι λογιστικό για όλα τα μη-βακτήρια μικρόβια στα μικρομάρια μας: τρισεκατομμύρια ιών, μυκήτων και ακάρεων, μέσα και έξω.

Είμαστε περισσότερο μικρόβια παρά άνθρωποι.

Εδώ είναι που τα πράγματα γίνονται πραγματικά ενδιαφέροντα. Δεν έχει να κάνει μόνο με τον αριθμό των σχετικών κυττάρων, αλλά με τη γενετική συνεισφορά. Το ανθρώπινο γονιδίωμα περιέχει περίπου 20.000 γονίδια. Το μικροδικό μας έχει εκατομμύρια.^{6, 7} Τα μικροβιακά γονίδια δεν είναι απλά λειτουργικά, είναι βασικά απαραίτητα για τους ανθρώπους. Ρυθμίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, στηρίζουν την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών, προστατεύουν από παθογόνα, διατηρούν φραγμούς στο εξωτερικό περιβάλλον και αποτοξινώνει ξένες ουσίες ξενοβιοτικών.

Το ανθρώπινο έντερο είναι το πιο πυκνοκατοικημένο όργανο στο ανθρώπινο σώμα, που σημαίνει ότι τα μικρόβια εδώ κάνουν μια μεγάλη γροθιά από την άποψη της ολιστικής υγείας. Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι η μεταβολική ικανότητα του εντέρου μικροβιόκοσμου ανταγωνίζεται το ήπαρ. Μπορεί να σκεφτούμε το μικροοργανικό ως το δικό του μεταβολικό όργανο που εκτελεί βασικές λειτουργίες για την ανθρώπινη υγεία.⁸

Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί τα μικρόβια του εντέρου έχουν βρεθεί να επηρεάσουν θεμελιώδεις διαδικασίες υποδοχής όπως ο μεταβολισμός, η ανεπάρκεια, η ωρίμανση, η διαφοροποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος, η λειτουργία του εγκεφάλου, και ακόμη και η λήψη αποφάσεων.

Μελέτες έχουν δείξει ότι το έντερο μικροβιόκοσμου είναι πράγματι αιτιώδη στην ανάπτυξη της παχυσαρκίας. Ένας φαινοτύπος παχύσαρκος βρέθηκε να είναι μεταβιβάσιμος από παχύσαρκα ποντίκια σε μη παχύσαρκα ποντίκια χωρίς μικρόβια μέσω μεταμόσχευσης κοπράνων. Παρόμοια αποτελέσματα βρέθηκαν για άλλες παθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, η ευθύνη για την ανάπτυξη τόσο μη αλκοολούχο λιπώδους ηπατικής νόσου και αλκοολική ηπατική νόσο, και κατάθλιψη. Παχύσαρκοι άνθρωποι με χαμηλό έντερο βακτηριακής ποικιλομορφίας έτειναν να έχουν υψηλότερη συνολική αδιένταση, αντίσταση στην ινσουλίνη, και δυσλιπιδαιμία, και περισσότερη φλεγμονή σε γενικές γραμμές, από τα άτομα με μια πιο ποικιλόμορφη microbiota.

Ένας τρόπος σκέψης για τη σύνθεση του εντέρου μικροβιόκοσμου είναι από την άποψη της “εντερι τύποι;” μοτίβα μικροβιακών κοινοτήτων στο έντερο.

Οι άνθρωποι έχουν τρεις γνωστούς εντερους., διαφοροποιημένο μεταξύ τους με την κυριαρχία ενός συγκεκριμένου γένους «οδηγού»:

• Βακτηριοειδή
• Στο πρεββοτέλα,
• και τον Ρουμινόκοκκο.

Αυτοί οι εντερικοί τύποι συνδέονται με μακροπρόθεσμες διατροφικές συνήθειες. Το prevotella συνδέεται με μια δίαιτα υψηλών ινών, εμπλουτισμένη με φρούτα και λαχανικά, για παράδειγμα, ενώ οι Βακτηριοειδή συνδέονται με την υψηλότερη κατανάλωση ζωικών λιπών και πρωτεϊνών. Η δίαιτα επηρεάζει βαθιά τη μικροβιακή λειτουργία και τις σχέσεις υποδοχής-μικροβίων.

Ακόμη και βραχυπρόθεσμες αλλαγές στη διατροφή μπορεί να αλλάξει τη μικροβιακή σύνθεση στο έντερο. Η έρευνα αποκαλύπτει σημαντικές αυξήσεις του βακτηριακού γονιδιακού πλούτου μετά από αυξημένη κατανάλωση φρούτων, λαχανικών και διατροφικών ινών. Η βακτηριακή γενετική πλούτο συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο φλεγμονωδών ασθενειών, καθώς και μειωμένο κίνδυνο αντίστασης στην ινσουλίνη και δυσλιπιδαιμία, οι οποίες είναι και οι δύο βιοδείκτες της χρόνιας νόσου.

Η ακεραιότητα του εντερικού φραγμού επηρεάζεται επίσης έντονα από το έντερο. Εάν εκτεθεί, το έντερο μπορεί να γίνει “διαρροή”, το οποίο οδηγεί σε συστηματική φλεγμονή και μεταβολική δυσρύθμιση. Εντυπωσιακά, δυσλειτουργία του τοιχώματος του εντέρου μπορεί να μεταβάλει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού σε όλο τον βλεννογόνο του σώματος. Αυτό είναι γνωστό ως “κοινή απόκριση του βλεννογόνου.” Βασικά, παρουσίαση αντιγόνου σε ένα μεμονωμένο βλεννογόνο σημείο, μια διαδικασία που εμπλέκεται στην ανοσία του βλεννογόνου και επηρεάζεται από το μικρομωτικό, πιστεύεται ότι διεγείρει τη μετανάστευση λεμφοειδή κύτταρα σε άλλες περιοχές του βλεννογόνου στο σώμα. Αυτό σημαίνει ότι το έντερο μικρομίκωμα έχει τη δύναμη να επηρεάσει όχι μόνο εντερικές ανοσολογικές αποκρίσεις, αλλά και φλεγμονή σε απομακρυσμένες, φαινομενικά άσχετες τοποθεσίες όπως η αναπνευστική οδό.⁹

Εκτός από τον επηρεασμό του μεταβολισμού, της λιποσύνθεσης και της φλεγμονής του βλεννογόνου, τα μικρόβια επηρεάζουν τη διάθεση μέσω του “microbiota-εγκεφάλου-εντέρου άξονα”.

Η διασταυρούμενη συζήτηση με το μικρόβιο του εγκεφάλου διαμεσολαβείται από νευρικές οδούς, το νευροπνευδικό νεύρο ειδικότερα, καθώς και από υπεραστικά μόρια σηματοδότησης όπως κυτοκίνες, νευροπεπτίδια και ορμόνες. Το μικροδιατροφικό είναι επίσης σε θέση να επηρεάσει “μακρο” λειτουργίες όπως η διάθεση και η συμπεριφορά μέσω μεταβολική δραστηριότητα σε διαιτητικά συστατικά όπως αμινοξέα και πολυφαινόλες.

Τα εντερικά μικρόβια είναι κυρίως υπεύθυνα για τη μετατροπή της τρυπτοφάνη σε σεροτονίνη, για παράδειγμα, καθώς και η βιοενεργοποίηση των πολυφαινόλης. Ο μικροβιακός μεταβολισμός επηρεάζει έτσι τη διαθεσιμότητα των νευροδιαβιβαστών. Η σεροτονίνη και βιοενεργοποιημένες πολυφαινόλες είναι και οι δύο ικανές να επηρεάσουν άμεσα και έμμεσα τη διάθεση.¹⁰

Βλέπουμε όλα τα είδη ασθενειών που προκαλούνται από ένα απομειωμένα μικρομειμτικά, από την κατάθλιψη μέχρι τον διαβήτη. Τι συμβαίνει στη σύγχρονη ζωή που προκαλεί αυτή τη δυσβολία;

Η επίδραση των αντιβιοτικών στο Μικροβιοειδή

Ας αρχίσουμε με τα αντιβιοτικά. Η χρήση τους (Over), ιδιαίτερα η πρώιμη ζωή, μπορεί να ασκήσει μακροχρόνιες επιδράσεις στο Μικροβιολογικό, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας της ποικιλότητας των εντέρων μικροβιόκοσμου και της χαμηλής στάθμης φλεγμονής. Η χρήση αντιβιοτικών συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και 2, φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, κοιλιοκάκη, αλλεργίες και άσθμα.¹¹

Τα αντιβιοτικά δεν είναι ο μόνος παράγοντας που φταίει, όμως.

Η επίδραση του στρες στο Μικρομόμη

Το ψυχοκοινωνικό στρες είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας για την εντερική δυσβολία. Και μπορεί να περάσει από γονέα σε παιδί.

Πρόσφατες ανθρώπινες μελέτες κατέδειξαν ότι τα βρέφη που παραδόθηκαν από γονείς κύησης με υψηλό σωρευτικό στρες, όπως μετρήθηκαν από αναφορές υψηλού στρες και υψηλών συγκεντρώσεων κορτιζόλης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είχαν υψηλότερη αφθονία των ευκαιριακών παθογόνωνστους συγσχολιόμενους οργανισμούς. Αυτό το μοτίβο συνδέθηκε με παράπονα για την υγεία των βρεφών. Οι γονείς κύησης που εμφάνισαν συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους πριν από την παράδοση έτειναν να γεννήσουν βρέφη με αλλεργική νόσο.

Πώς αλλάζει το στρες το μικρομεταξύ;

Υπάρχουν διάφορα μονοπάτια με τα οποία το στρες μπορεί να προκαλέσει δυσβολία και δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος:

1. Λειτουργικές μεταβολές στη φυσιολογία του εντέρου που επηρεάζει τους μικροβιακούς πληθυσμούς
2. Διατροφικές επιλογές που επηρεάζουν τη σύνθεση των μικροφυτικών
3. Άμεση δραστηριότητα ορμονών στρες σε μικροβιακούς πληθυσμούς

Ας σπάσουμε αυτά τα τρία μονοπάτια.

Πρώτα απ ‘ όλα, το ψυχολογικό στρες μεταβάλλει τις γαστρικές εκκρίσεις και την εντερική κινητικότητα. Το στομαχικό οξύ και η κινητικότητα του εντέρου είναι δύο μηχανισμοί με τους οποίους το έντερο κρατά την μικροβιόκοσμου υπό έλεγχο. Το υγιές στομαχικό οξύ αποτρέπει τον αποικισμό του εντέρου από προβληματικά μικρόβια, ενώ η ισχυρή εντερική κινητικότητα σαρώνει τα μικρόβια μέσω του πεπτικού συστήματος, από το λεπτό έντερο και στο παχύ έντερο όπου ανήκουν. Απομείωση των γαστρικών εκκρίσεων και της κινητικότητας μπορεί να οδηγήσει σε εντερική δυσβολία και εντερικές λοιμώξεις.

Δεύτερον, το στρες μπορεί να προκαλέσει στους ανθρώπους να φτάσουν για τα αγαπημένα τους φαγητά άνεσης. Εκτός κι αν κάνεις μια τσάντα με ρόκα υπό πίεση, οι διαιτητικές σου επιλογές μπορεί να συμβάλουν στη δυσβολία. Άχρηστα τρόφιμα — εξαιρετικά εύγευστα, ενεργειακά πυκνές, θρεπτικές-φτωχές, πρόσθετες πλούσιες, ιδιαίτερα επεξεργασμένες τροφές χαμηλές σε φυτικές ίνες, φυτοχημικά και απαραίτητα λιπαρά οξέα — εμπλέκονται έντονα στην εντερική δυσβολία.

Τρίτον, οι ορμόνες άγχους μπορούν να επηρεάσουν άμεσα την ανάπτυξη μικροβιακών πληθυσμών, καθώς και τη μολυσματικότητα τους. Μελέτες δείχνουν ότι η χημική νορεπινεφρίνη πάλη-ή-πτήση αυξάνει την ανάπτυξη των σχολιωδών και παθογόνων E. coli. Επιπλέον, η ορμονική επικάλυψη που προκαλείται από την ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος επηρεάζει τη μικροβιακή προσκόλληση στις επιφάνειες των βλεννογόνων. Αυτό είναι σημαντικό επειδή η ικανότητα των μικροοργανισμών να συμμορφώνονται με τους ανθρώπινους ιστούς είναι ένα ουσιαστικό βήμα στην παθογένεση και τη μόλυνση.¹²

Πάνω από τη χρήση αντιβιοτικών και το ψυχοκοινωνικό στρες, η περιβαλλοντική υποβάθμιση συμβάλλει Dysbiosis. Εξαρτώμαστε από τα οικοσυστήματα μας για την παροχή των μικροβίων που χρειαζόμαστε για να είμαστε υγιείς (το πρόθεμα “Eco” πηγάζει από τις ελληνικές ρίζες oἶκoς, το σπίτι ή το χώρο κατοικίας). Δυστυχώς, οι σύγχρονοι χώροι κατοικίας μας δεν λειτουργούν τόσο καλά για τους παλιούς μας φίλους, ή για εμάς. Η δυσβολία συνδέεται με περιβαλλοντικούς ρύπους όπως αερομεταφερόμενα σωματίδια, μόλυβδο, υδράργυρο, πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες και φθαλικές ενώσεις και κορεσμό του γκρι χώρου.^{13, 14}

Εντερική δυσβολία είναι επίσης γνωστό ότι συνοδεύει τα στοιχεία του αστικού τρόπου ζωής όπως η περίσσεια κατανάλωση οινοπνεύματος και η έκθεση του καπνού, η καθιστική συμπεριφορά, η διαθεσιμότητα εξαιρετικά επεξεργασμένων και “γρήγορων” τροφών, ο ανεπαρκής ύπνος και οι διαταραχές στους κιρκαδικούς ρυθμούς.¹⁵

Τέλος, οι συνήθειες της “υγιεινής” διαδραματίζουν καίριο ρόλο στο σύγχρονο αντιμικροβιακό μας χάος. Απορρυπαντικά, προϊόντα υγιεινής, σαπούνια, ενυδατικά, και καλλυντικά όλα μεταβάλλουν τη μικροβιακή σύνθεση. Η χρονική στιγμή και η συχνότητα με την οποία πλένονται τα νέα μωρά στο κρίσιμο αναπτυξιακό παράθυρο μετά την παράδοση επηρεάζει σημαντικά το μικροπράγμα. Η έρευνα δείχνει ότι το υπερβολικό πλύσιμο με απορρυπαντικά στην περιγεννητική περίοδο παρεμποδίζει τη λειτουργία φραγμού του δέρματος και μεταβάλλει τον αποικισμό του δέρματος, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο έκζεμα.¹⁶

Γνωρίζουμε ότι τα προϊόντα που χρησιμοποιούμε στο σώμα μας και τα τρόφιμα και τα φάρμακα που καταναλώνουμε μπορούν να επηρεάσουν το μικροφάρμακο, και συχνά όχι για το καλύτερο. Αλλά τι επιπτώσεις έχουν τα αιθέρια έλαια; Κάνουν κακό στους παλιούς μας φίλους; Τα αιθέρια έλαια είναι εμφανώς αντι-μικροβιακά… Αυτό τους κάνει αντι-μικροειδή;

Η έρευνα δείχνει ότι μπορεί να μην είναι έτσι.

Ορισμένα αιθέρια έλαια έχουν βρεθεί να ασκούν επιλεκτική επίδραση στο μικροείδος, αναστέλλοντας την ανάπτυξη δυνητικών παθογόνων παραγόντων, προωθώντας παράλληλα τους πληθυσμούς των ευεργετικών σχολιών.

Μια 2018 μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Βιοχημικές και βιοφυσικές ερευνητικές επικοινωνίες διαπίστωσε ότι από το στόμα-χορηγούμενο με μικροσυμπυκνωμένα γλυκά πορτοκαλί (Εσπεριδοειδή χ) αιθέριο έλαιο αλλοιώνεται τα βακτήρια του εντέρου των παχύσαρκων αρουραίων σύμφωνα με αυτό το μοτίβο. Ένα γλυκό πορτοκαλί αιθέριο έλαιο βρέθηκε να αυξηθεί ο επιπολασμός των σχολιωδών μικροβίων όπως τα Βιμπιδοβακτηρίδια, μειώνοντας παράλληλα τα επίπεδα ενδοτοξίνης του εντέρου, μια ουσία που παράγεται από αρνητικά βακτήρια Gram.

Η παθογένεση της παχυσαρκίας είναι πιθανό να οφείλεται σε μετατοπίσεις στο μικροβιακό προφίλ που ευνοούν τα ευκαιριακά παθογόνα που παράγουν Ενδοτοξίνη. Οι ενδοτοξίνες μπορούν να προκαλέσουν συστηματική φλεγμονή, η οποία θέτει το στάδιο για την αντίσταση στην ινσουλίνη, την λιπιδαιμία, τον διαβήτη και την παχυσαρκία. Γλυκό πορτοκαλί αιθέριο έλαιο προστάτευε το φράγμα του εντέρου αυξάνοντας την επικράτηση των φιλικών βακτηρίων, που μείωσε την Ενδοτοξίνη και τη φλεγμονή, και οδήγησε σε απώλεια βάρους σε παχύσαρκους αρουραίους. Η μικροσυμπυκνωση διαπιστώθηκε ότι αύξησε τη διαλυτότητα και τη βιοδιαθεσιμότητα του αιθέρα ελαίου.¹⁷

Μια άλλη 2018 μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Σύνορα στη μικροβιολογία διαπίστωσε ότι αιθέρια έλαια καρβακρόλη και thymol, βρέθηκαν σε υψηλές συγκεντρώσεις σε ρίγανη, θυμάρι, και άγριο Περγαμόντο, τροποποίησε την εντερική μικροβιακή σύνθεση και μεταβολικά προφίλ σε γαλακτισμένα γουρουνάκια με παρόμοιους τρόπους. Οι μικροβιακές μεταβολές χαρακτηρίζονταν από αύξηση της σχετικής αύξησης των ευεργετικών βακτηριακών ειδών, και μείωση των δυνητικών παθογόνων παραγόντων. Ειδικά Lactobacillus και οι εντεροβακτηριοειδή μειώθηκαν. Το τελευταίο είναι μια οικογένεια Gram-αρνητικών βακτηρίων που συχνά συνδέονται με τροφική δηλητηρίαση… σκέφτονται ανούσιους χαρακτήρες όπως Ε. coli, ΣαλμονέλαΚαι Shigella.

Θεραπεία με καρβακρόλη και θυμιό, εκτός από την προώθηση των σχολιακών, ενώ αναστέλλοντας τα δυνητικά παθογόνα, μετατοπίστηκε η μικροβιακή ισορροπία στο έντερο σε μία που προωθούσε την απορρόφηση ενέργειας. Συγκεκριμένα, μεταβολομική ανάλυση έδειξε ότι τα συστατικά αιθέριο έλαιο προωθήθηκε πρωτεϊνικής βιοσύνθεσης, μεταβολισμός υδατανθράκων, μεταβολισμό αμινοξέων, και το μεταβολισμό των λιπιδίων. Επιπλέον, αυξήθηκε ο τύπος των βακτηριακών πληθυσμών που είναι γνωστό ότι παράγουν λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας. Τα λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας είναι γνωστό ότι βελτιώνουν τη λειτουργία του φράγματος του εντέρου, προστατεύουν τον ξενιστή έναντι των κολονικών ασθενειών και παρουσιάζουν αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα.

Η μελέτη αυτή χτίστηκε σε προηγούμενες έρευνες σε χοίρους και πουλερικά που ανέφεραν αιθέρια έλαια που προωθούνται αντίσταση στη μόλυνση, και βελτιωμένη αντιοξειδωτική κατάσταση, εντερική μορφολογία, και λειτουργία φραγμού. Στις μελέτες αυτές, διαπιστώθηκε ότι το καρβακρόλη και το θυμόλης μειώνουν την ποσότητα των πιθανών παθογόνων Ε. coli Και Περισκλία Κλωδίου, ενώ αυξάνεται ο αριθμός των σχολιωδών Γαλακτοβακίλλων στα έντερα των πουλερικών.¹⁸

Μια 2018 μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Διεθνής Εφημερίδα των Επιστημών των τροφίμων και της διατροφής αναφέρει ότι μια Αιθέριο Έλαιο μείγμα ευκάλυπτου, ρίγανη, θυμάρι, και γλυκό πορτοκαλί προστέθηκε στη διατροφή της πέστροφας ουράνιο τόξο δεν επηρέασε σημαντικά το εντερομικρομίκωμα, αλλά είχε ως αποτέλεσμα μειωμένο οξειδωτικό στρες. Το οξειδωτικό στρες είναι ένας σημαντικός παράγοντας για την πρόκληση χρόνιας φλεγμονής. Φαίνεται ότι υπάρχει ένας αριθμός μηχανισμών με τους οποίους τα αιθέρια έλαια μπορεί να είναι αντιφλεγμονώδη, τα οποία δεν περιλαμβάνουν απαραίτητα αλλαγές στη σύνθεση του εντέρου.¹⁹

Μια 2012 μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Αμερικανικό περιοδικό της φυσιολογίας διαπίστωσε ότι Αιθέριο έλαιο λεβάντας έχουν επιτύχει παρόμοια αποτελέσματα σε ποντίκια με οξεία ελκώδη κολίτιδα Κιροβλάκτιο τρωοοδοντήριο. Οι πληθυσμοί των σχολιάνων προωθήθηκαν, ενώ το φορτίο των παθογόνων ελεγχόταν. Σημαντικό, εντερική μικροβιόκοσμου σύνθεση είναι γνωστό ότι επηρεάζει την ευαισθησία των ποντικών να Γ. τρωκτιο-προκαλούμενη κολίτιδα. Σε αυτή τη μελέτη, η θεραπεία με αιθέριο έλαιο λεβάντας εμπλουτίζει την μικροβιοίτα με τα μέλη της φυτοφύτας Firmicutes, τα μικρόβια που είναι γνωστό ότι προστατεύουν από τις βλαβερές επιπτώσεις της Γ. τρωκτιο. Το αιθέριο έλαιο λεβάντας μείωσε επίσης την επικράτηση του γ-Πρωτεανοβακτήρια, μερικά από τα οποία είναι ευκαιριακά παθογόνα. Λάδι λεβάντας άμεσα ανασταλεί Γ. τρωκτιο ανάπτυξη και προσκόλληση, κυρίως λόγω των συστατικών 1,8-Cineole και borneol.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το από του στόματος χορηγούμενη αιθέριο έλαιο λεβάντας οδήγησε τελικά σε λιγότερο σοβαρή νόσο σε κολωτικά ποντίκια. Αυτές οι βελτιώσεις χαρακτηριζόταν από μειωμένη νοσηρότητα και θνησιμότητα, μειωμένη εντερική βλάβη των ιστών και μειωμένη διήθηση ουδετερόφιλων και μακροφάγων. Τα επίπεδα των προφλεγμονωδών κυτταροκινών μειώθηκαν (TNF-α, IFN-γ, IL-22, μακροφάγα φλεγμονώδη πρωτεΐνη-2α), όπως ήταν η έκφραση της φλεγμονής που σχετίζεται με τη συνθαλάση του νιτρικού οξειδίου. Η θεραπεία με αιθέριο έλαιο λεβάντας συνδεόταν επίσης με αυξημένα επίπεδα ρυθμιστικών πληθυσμών των κυττάρων τ σε σύγκριση με τα μη επεξεργασμένα κολοροτικά ποντίκια. Εν ολίγοις, το αιθέριο έλαιο λεβάντας προώθησε τον επιπολασμό των σχολιασμού, ανέστειλε τους παθογόνους παράγοντες και Γ. τρωκτιο-προκληθείσα ελκώδης κολίτιδα σε ποντίκια.²⁰

Παρόμοια ευρήματα έχουν αναφερθεί σε in vitro μελέτες του ανθρώπινου εντέρου. Μια 2015 μελέτη που δημοσιεύθηκε στη μικροβιολογία ερευνά την επίδραση των συστατικών αιθέρας ελαίων σε επαινέσεις και παθογόνα στελέχη των βακτηρίων σε ανθρώπινες ζυμώσεις κοπράνων. Βάσει τα ευρήματά τους, οι συγγραφείς εικοποιούν ότι θυμολ και γερολη, σε συγκέντρωση 100 ppm, είναι ικανές να καταστείλουν παθογόνα στο μικρό έντερο χωρίς να παρεμβαίνουν στα κολλοειδή βακτήρια.²¹

Αυτό βασίζεται σε μια προηγούμενη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην αναθεώρηση εναλλακτική ιατρική. Οι ερευνητές δοκίμασαν οκτώ διαφορετικά αιθέρια έλαια σε 12 είδη κοινών ανθρώπινων εντερικών βακτηρίων in vitro. Ανακάλυψαν ότι Carum Carum (αυτοκίνητο), Λαβαντούλα ανστιφωλιά (λεβάντα), Τραχυσπερμαδιο και. Κιαμάντιο εσπεριδοειδών Var. Amara αιθέρια έλαια απέδειξε υψηλό βαθμό επιλεκτικότητας, πρόληψη της ανάπτυξης δυνητικών παθογόνων παραγόντων, αφήνοντας. Αυτά τα βότανα έχουν μια μακρά ιστορία της χρήσης για γαστρεντερικές διαταραχές.²²

Με βάση τη διαθέσιμη έρευνα, τα αιθέρια έλαια φαίνονται σαν μια ελπιδοφόρα προσέγγιση για δυσβιοτικές συνθήκες.
Πριν ενθουσιαστούν, όμως, υπάρχουν κάποιες επιφυλάξεις που πρέπει να εξετάσουμε.

Πολλές από αυτές τις μελέτες διεξήχθησαν με συστατικά αιθέριων ελαίων σε αντίθεση με ολόκληρα έλαια, σε ζώα αντί για ανθρώπους, ή in vitro — σε ένα πιάτο τρυβλίο. Ο βαθμός στον οποίο μπορούμε να γενικεύσουμε αυτά τα ευρήματα σε ανθρώπινους in vivo ρυθμίσεις είναι περιορισμένες. Για παράδειγμα, δεν είναι σαφές τι επίδραση θα έχει η πέψη και η απορρόφηση στη μικρορυθμιστική δραστηριότητα των αιθέριων ελαίων. Τελικά, θα χρειαστούμε κλινικές δοκιμές για να καθορίσουμε την ανεκτικότητα και την ασφαλή δοσολογία πρακτικές.

Αυτού του είδους, υπάρχει αφθονία της έρευνας στον άνθρωπο που καταδεικνύει την αποτελεσματικότητα του στόματος χορηγούμενα αιθέρια έλαια για την ασφαλή θεραπεία της δυσβολίας-που σχετίζονται με τις συνθήκες.

Για τους τρέχοντες σκοπούς μας, αυτές οι μελέτες υποφέρουν από τον περιορισμό ότι δεν θεωρούν την επίδραση των αιθέριων ελαίων στα σχόλια. Αλλά αξίζουν να ρίξετε μια ματιά, ανεξάρτητα.

Ένα ιδιαίτερα καλά μελετημένο θέμα είναι η χρήση του ελαίου μέντας για τη θεραπεία του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου (ευερέθιστος) και η κύρια σκανδάλη, μικρή εντερική βακτηριακή υπερανάπτυξη (SIBO). SIBO συνδέεται με πολλές λειτουργικές σωματικές διαταραχές εκτός από σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ινομυαλγία και σύνδρομο χρόνιας κόπωσης. Το SIBO — η ακατάλληλη επέκταση των κολλοειδή βακτηρίων στο μικρό έντερο — συχνά προκαλείται από εντερική στάση (μειωμένη εντερική κινητικότητα) ή/και hypochlorhydria (κλινικά χαμηλό στομαχικό οξύ). Αυτό μπορεί να προκληθεί από παράγοντες όπως το στρες, φαρμακευτική αγωγή, και δίαιτα.

Η επιτυχής εκρίζωση του SIBO έχει συσχετιστεί με μείωση των γαστρεντερικών παραπόνων και, στην περίπτωση εκείνων με SIBO και χρόνιο σύνδρομο κόπωσης, συνδέεται με σημαντικές βελτιώσεις στη μνήμη, τη συγκέντρωση, τον πόνο, και την κατάθλιψη.

Μία περιπτωσιαία μελέτη μιας 29ετούς γυναίκας που διαγνώστηκε με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και SIBO διαπίστωσε ότι μια πορεία 20 ημερών έλαιο μέντας με εντερική επικάλυψη (Mentha X piperita) σε δόση 0,2 mL τρεις φορές ημερησίως σημαντικά μειωμένο βακτηριακό φορτίο και βελτιωμένα συμπτώματα του σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Το θέμα ανέφερε σημαντικές βελτιώσεις στη λειτουργία του εντέρου, μειωμένη φούσκωμα, πόνο, και την αύξηση της συχνότητας των φυσιολογικών κινήσεων του εντέρου. Οι βελτιώσεις των συμπτωμάτων, ανά αναφορά ασθενούς, παρέμειναν 10 ημέρες μετά τη θεραπεία, χωρίς επιδείνωση των συμπτωμάτων μετά τη σύναψη της ουσιαστικής επεξεργασίας λαδιού.²³

Teh Bmj, αρχικά γνωστή ως Βρετανικό ιατρικό περιοδικό, δημοσίευσε μια 2008 συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση 392 ασθενών που επιβεβαιώνουν αυτά τα ευρήματα. Το έλαιο μέντας βρέθηκε να είναι πιο αποτελεσματικό από το εικονικό φάρμακο στη θεραπεία του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου, χωρίς σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις.²⁴

Μια 2019 μετα-ανάλυση 12 μελετών με 835 ασθενείς που δημοσιεύθηκαν σε Βιολογική κεντρική συμπληρωματική και εναλλακτική ιατρική Ομοίως αναφέρει ότι το έλαιο μέντας είναι “μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία για τον πόνο και τα παγκόσμια συμπτώματα σε ενήλικες με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου”. Σύμφωνα με τους συντάκτες, το έλαιο μέντας είναι πιθανό να βελτιωθεί σε σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου λόγω των αντισπασμωδικών του (κινητικότητα-προώθηση) επιδράσεων, καθώς και αντιμικροβιακή, αντιφλεγμονώδη, αντιοξειδωτική, ανομορυθμική και αναισθητική δραστηριότητα.²⁵

Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να κάνουμε για να επιβεβαιώσουμε επιστημονικά τις επιπτώσεις των αιθέριων ελαίων στο ανθρώπινο μικρομόμωμα. Τελικά, θα κρατήσουμε για τυχαιοποιημένες, διπλές-τυφλές, ελεγχόμενες από το φάρμακο ανθρώπινες δοκιμές χρησιμοποιώντας το “χρυσό πρότυπο” των τεχνικών αξιολόγησης της μικροχλωρίδας-16S ριβοσωμικής RNA αλληλουχία-για να προσδιοριστεί με σιγουριά η επίδραση της κατάποσης αιθέριων ελαίων στο έντερο Μικροχλωρίδας.

Ακόμα κι έτσι, η επιστημονική έρευνα δεν είναι το μόνο μέσο συλλογής πληροφοριών. Ο διεθνώς αναγνωρισμένος δάσκαλος αρωματοθεραπείας Ρόμπερτ Τίσσερρ προσφέρει μια ισορροπημένη προοπτική. Γράφει στο μπλογκ του:

Θα ήταν χρήσιμο να γνωρίζουμε περισσότερα για συγκεκριμένα έλαια, δόσεις, οδούς χορήγησης και την επίδρασή τους στο μικρομικροβιό του σώματος. Αλλά εν τω μεταξύ, είναι εξάνθημα να υποθέσουμε ότι τα αιθέρια έλαια επηρεάζουν αρνητικά την ισορροπία της χλωρίδας του εντέρου, επειδή δεν υπάρχει καμία κλινική απόδειξη ότι αυτό συμβαίνει. Από την άλλη πλευρά, δεκαετίες κλινικής εμπειρίας από γιατρούς στη Γαλλία υποδεικνύουν ότι τα αιθέρια έλαια συχνά επουλώνονται τόσο οι οξείες όσο και οι χρόνιες λοιμώξεις χωρίς τις επιζήμιες, και συχνά μακροχρόνιες επιπτώσεις στη χλωρίδα του εντέρου που προέρχεται από τη χρήση αντιβιοτικών.²⁶

Η Jade Shutes, διευθύντρια εκπαίδευσης στο Ινστιτούτο αρωματικών μελετών της Νέας Υόρκης, αντιμετώπισε άμεσα τις γαλλικές πρακτικές και τον πολιτισμό της χρήσης αιθέριων ελαίων εσωτερικά για τη θεραπεία λοιμώξεων. Ενώ μελετά αρωματικά και φυτικά φάρμακα στη Γαλλία, η Jade παρατήρησε ότι η εσωτερική χρήση αιθέριου ελαίου είναι κοινή πρακτική: τα αιθέρια έλαια που περιέχουν δισκία και κάψουλες γέλης είναι άμεσα διαθέσιμα πάνω από τον πάγκο στα φαρμακεία σε όλη τη χώρα. Με βάση τη σύγχρονη επιστημονική έρευνα και τις πλούσιες παραδόσεις της χρήσης, η Jade τάσσεται υπέρ της εσωτερικής χρήσης αιθέριων ελαίων που στοχεύουν σε παθογόνα, διατηρώντας παράλληλα ένα υγιές μικροείδος.

Είναι σημαντικό ότι δεν βλέπουμε τα ίδια αρνητικά αποτελέσματα του εντέρου με τα αντιμικροβιακά αιθέρια έλαια που βλέπουμε με αντιβιοτικά. Η διαφορά αυτή μπορεί να οφείλεται στην ικανότητα των αιθέριων ελαίων να αναστέλλουν επιλεκτικά τα δυνητικά παθογόνα, επιτρέποντας παράλληλα την άνθηση των σχολιαίων.

Τα αντιβιοτικά είναι η πυρηνική προσέγγιση, οι “όλοι οι δολοφόνοι” του βιολογικού Βασιλείου. Είναι, κυριολεκτικά, κατά της ζωής. Η μικροβιακή μας στάση και η κακομεταχείριση του έμβιων κόσμου έχει οδηγήσει σε καταστροφική δυσβολία, κρίση φλεγμονώδους νόσου και χαμένη ποιότητα ζωής.

Ίσως τα αιθέρια έλαια μπορούν να αποτελέσουν μέρος της λύσης: μια διαφοροποιημένη προσέγγιση θεραπείας που στέλνει παθογόνα συσκευασίας… και καλωσορίζει τους παλιούς μας φίλους–και τη ζωτικότητα μας–πίσω.

---

Αναφορές:

1 Πρέσκοτ, σ. λ., Γουέντενκα, Τζι, Λόγκαν, α. γ., & Κατζ, δ. λ. (2018). Δυσβιοτική μετατόπιση και βιοψυχοκοινωνική ιατρική: Πώς το μικροφάρμακο συνδέει την προσωπική, δημόσια και πλανητική υγεία. Βιοψυχοκοινωνική ιατρική, 12. https://doi.org/10.1186/s13030-018-0126-z
2 Kim, H.-N., Yun, Y., Ρίου, S., Chang, Y., Κουάν, M.-J., Cho, J.,… Kim, H.-L. (2018). Συσχέτιση μεταξύ του εντέρου μικροβιόκοσμου και της προσωπικότητας σε ενήλικες: μια μελέτη εγκάρσια τομή. Εγκέφαλος, συμπεριφορά και ασυλία, 69, 374 – 385. https://doi.org/10.1016/j.bbi.2017.12.012
Στάμπερ, γ. ε., Χόισινγκτον, A. J., Γκόμεζ, ο. μ., Χάλβιτς-Έντουαρντς, α. λ., Smith, D. G., Μπέιτς, K. L.,… Λάουρι, C. A. (2016). Το μικροφυσιολογικό περιβάλλον και η ανθρώπινη συμπεριφορά: συνέπειες για τη συναισθηματική υγεία και την ευεξία στις μετασύγχρονες δυτικές κοινωνίες. Διεθνής ανασκόπηση της νευροβιολογίας, 131, 289 – 323. https://doi.org/10.1016/bs.irn.2016.07.006
3 Πρέσκοτ, σ. λ., Μίλστιν, ρ. α., Κάτζμαν, μ. α., και Λόγκαν, α. γ. (2016). Βιοποικιλότητα, ο ανθρώπινος μικροβιομιστής και η ψυχική υγεία: Προχωρώντας προς μια νέα κλινική οικολογία για τον 21ο αιώνα; Διεθνής εφημερίδα της βιοποικιλότητας, 2016, 1 – 18. https://doi.org/10.1155/2016/2718275
4 Αποστολέας, R., Φούγκς, σ., και Μίλο, R. (2016). Αναθεωρημένες εκτιμήσεις για τον αριθμό των ανθρώπινων και βακτηρίων κυττάρων στο σώμα. Βιολογία PLOS, 14 (8), e1002533. https://doi.org/10.1371/journal.pbio.1002533
5 Zhu, B., Wang, X., & Li, L. (2010). Το δεύτερο γονιδίωμα του ανθρώπινου σώματος. Πρωτεΐνη & κύτταρο, 1 (8), 718 – 725. https://doi.org/10.1007/s13238-010-0093-z
6 Λόιντ Πράις, Τζ., Μαχερκάρ, α., Ραναβάρντ, γ., Κράμπτρι, Τζ., Όρβις, J., Hall, A. B.,… Το τσεττσένταλ, C. (2017). Στελέχη, λειτουργίες και δυναμική του διευρυμένου έργου του ανθρώπινου Μικρομόμη. Φύση, 550 (7674), 61 – 66. https://doi.org/10.1038/nature23889
7 Li, D., Wu, H., Dou, H., Guo, L., & Χουάνγκ, W. (2018). Μικροκάψουλα του γλυκού πορτοκαλί αιθέριο έλαιο αλλάζει έντερο μικροβιόκοσμου σε δίαιτα που προκαλείται από παχύσαρκους αρουραίους. Επικοινωνίες βιοχημικής και Βιοφυσικής Έρευνας, 505 (4), 991 – 1995. https://doi.org/10.1016/j.bbrc.2018.10.035
8 IPCI, K., Alıntoprak, N., Muluk, N. B., Senturk, M., & Cingi, C. (2017). Οι πιθανοί μηχανισμοί του ανθρώπινου μικρομεργικού σε αλλεργικές ασθένειες. Ευρωπαϊκά αρχεία του μότο-ρινόκερου-λαρυγγολογίας: Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας του Ότο-ρινόκερου-λαρυγγολογία (EUFOS): συνδεδεμένη με τη γερμανική κοινωνία για το μότο-ρινόκερο-λαρυγγολογία – εγχείρηση κεφαλής και τραχήλου, 274 (2), 617 – 626. https://doi.org/10.1007/s00405-016-4058-6
9 Πρέσκοτ, σ. λ., Γουέντενκα, Τζι, Λόγκαν, α. γ., & Κατζ, δ. λ. (2018). Δυσβιοτική μετατόπιση και βιοψυχοκοινωνική ιατρική: Πώς το μικροφάρμακο συνδέει την προσωπική, δημόσια και πλανητική υγεία. Βιοψυχοκοινωνική ιατρική, 12. https://doi.org/10.1186/s13030-018-0126-z
10 Van de Guchte, M., Blottière, H. M., & Doré, J. (2018). Οι άνθρωποι ως ολογραφεία: επιπτώσεις για την πρόληψη και τη θεραπεία. Μικρομόμη, 6 (1), 81. https://doi.org/10.1186/s40168-018-0466-8
11 Πρέσκοτ, σ. λ., Μίλστιν, ρ. α., Κάτζμαν, μ. α., και Λόγκαν, α. γ. (2016). Βιοποικιλότητα, ο ανθρώπινος μικροβιομιστής και η ψυχική υγεία: Προχωρώντας προς μια νέα κλινική οικολογία για τον 21ο αιώνα; Διεθνής εφημερίδα της βιοποικιλότητας, 2016, 1 – 18. https://doi.org/10.1155/2016/2718275
12 Στάμπερ, γ. ε., Χόισινγκτον, A. J., Γκόμεζ, ο. μ., Χάλβιτς-Έντουαρντς, α. λ., Smith, D. G., Μπέιτς, K. L.,… Λάουρι, C. A. (2016). Το μικροφυσιολογικό περιβάλλον και η ανθρώπινη συμπεριφορά: συνέπειες για τη συναισθηματική υγεία και την ευεξία στις μετασύγχρονες δυτικές κοινωνίες. Διεθνής ανασκόπηση της νευροβιολογίας, 131, 289 – 323. https://doi.org/10.1016/bs.irn.2016.07.006
13 Πρέσκοτ, σ. λ., Γουέντενκα, Τζι, Λόγκαν, α. γ., & Κατζ, δ. λ. (2018). Δυσβιοτική μετατόπιση και βιοψυχοκοινωνική ιατρική: Πώς το μικροφάρμακο συνδέει την προσωπική, δημόσια και πλανητική υγεία. Βιοψυχοκοινωνική ιατρική, 12. https://doi.org/10.1186/s13030-018-0126-z
14 Ντοντ, Τζέι Μπι, & Ρένσον, α. (2018). “Κάτω από το δέρμα” και στο έντερο: κοινωνική επιδημιολογία του μικροείδους. Τρέχουσες εκθέσεις επιδημιολογίας, 5 (4), 432 – 441. https://doi.org/10.1007/s40471-018-0167-7
15 Van de Guchte, M., Blottière, H. M., & Doré, J. (2018). Οι άνθρωποι ως ολογραφεία: επιπτώσεις για την πρόληψη και τη θεραπεία. Μικρομόμη, 6 (1), 81. https://doi.org/10.1186/s40168-018-0466-8
16 Li, D., Wu, H., Dou, H., Guo, L., & Χουάνγκ, W. (2018). Μικροκάψουλα του γλυκού πορτοκαλί αιθέριο έλαιο αλλάζει έντερο μικροβιόκοσμου σε δίαιτα που προκαλείται από παχύσαρκους αρουραίους. Επικοινωνίες βιοχημικής και Βιοφυσικής Έρευνας, 505 (4), 991 – 1995. https://doi.org/10.1016/j.bbrc.2018.10.035
17 Li, Y., Fu, X., MA, X, Geng, S., Jiang, X., Χουάνγκ, Κιου.,… Χαν, χ. (2018). Εντερικά μικρομικροβιοειδή-μεταβολικές αντιδράσεις σε αιθέρια έλαια σε γουρουνάκια. Σύνορα στη μικροβιολογία, 9. https://doi.org/10.3389/fmicb.2018.01988
18 Ceppa, F., Faccenda, F., ντε Φιλίπο, C., Albanese, D., Pindo, M., Martelli, R.,… Παρήσι, G. (2018). Επίδραση των αιθέριων ελαίων στη διατροφή και τη ζωή-στάδιο στο έντερο μικροβιόκοσμου και την ποιότητα φιλέτο της πέστροφας ουράνιο τόξο (ονκορχαϊκός mykiss). Διεθνές περιοδικό τροφίμων και διατροφής, 69 (3), 318 – 333. https://doi.org/10.1080/09637486.2017.1370699
19 Μπέικερ, J., Brown, K., Rajendiran, E., Γιπ, α., DeCoffe, D., DAI, C.,… Γκίμπσον, δ. λ. (2012). Η φαρμακευτική Λεβάντα διαμορφώνει την εντερική μικροβιοδιαθεσιμότητα για να προστατεύεται από την κολίτιδα που προκαλείται από Αμερικανικό περιοδικό φυσιολογίας-γαστρεντερικής και ηπατικής φυσιολογίας, 303 (7), G825 – G836. https://doi.org/10.1152/ajpgi.00327.2011
20 Thapa, D., Louis, P., Losa, R., Τσάζ Φελ, β., & Γουάλας, R. J. (2015). Τα αιθέρια έλαια έχουν διαφορετικές επιδράσεις στα παθογόνα και τα συμπτώματα της ανθρώπινης παθογένειας σε ανάμεικτες κοπράνων σε σύγκριση με τις καθαρές κουλτούρες. Μικροβιολογία (ανάγνωση, Αγγλία), 161 (PT 2), 441 – 449. https://doi.org/10.1099/mic.0.000009
21 Χότλακ, Τζ. α., Κάτλεϊ, τ., & Μάγιερς, σ. π. (2009). Αιθέρια έλαια στη θεραπεία της εντερικής δυσβολίας: μια προκαταρκτική in vitro μελέτη. Εναλλακτική ιατρική κριτική: ένα περιοδικό των κλινικών θεραπευτικών, 14 (4), 380 – 384.
22 Λόγκαν, α. γ., & Μποπ, τ. μ. (2002). Η θεραπεία της μικρής εντερικής υπερανάπτυξης βακτηριακών με εντερική επικάλυψη έλαιο μέντας: μια αναφορά περίπτωσης. Εναλλακτική ιατρική κριτική: ένα περιοδικό της κλινικής θεραπευτικής, 7 (5), 410 – 417.
23 Ford, A. C., Talley, N. J., Σπίγκελ, β. μ. ρ., Φόξ-Ορενστάιν, α. ε., Σίλερ, λ., Κουίγκλι, ε. μ. μ., & Μοαγιαγιντί, π. (2008). Επίδραση των ινών, αντισπασμωδικά, και έλαιο μέντας στη θεραπεία του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση. Το BMJ, 337. https://doi.org/10.1136/bmj.a2313
24 Αλαμάρ, ν., Wang, L., Saberi, B., Nanavati, J., Χόλτμαν, G., Σινόχαρα, R. T., & Mullin, G. E. (2019). Η επίδραση του ελαίου μέντας στο σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου: μια μετα-ανάλυση των ομαδοποιημένων κλινικών δεδομένων. Συμπληρωματική και εναλλακτική ιατρική, 19. https://doi.org/10.1186/s12906-018-2409-0
25 Τίσσερν, R. (2014, Ιούλιος 15). Αιθέρια έλαια και χλωρίδα του εντέρου. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2019, από την ιστοσελίδα του Robert Tisserand: https://roberttisserand.com/2014/07/essential-oils-gut-flora/
26 Belaiche, P. (1988). Γράμμα στον εκδότη. Φυτοθεραπεία έρευνα, 2 (3), 157 – 157. https://doi.org/10.1002/ptr.2650020313